Tekst achterflap

- Voordeeluitgave, met zowel een hertaling áls het origineel - Waarschuwingen waren er al genoeg over geschreven, krantenartikelen ook. Over de gestorven kinderen, over de lange dagen, de slopende werkomstandigheden. Maar toch bleef kinderarbeid in het Nederland van de 19e eeuw nog heel normaal. Jacob Jan Cremer, door de ingenieur Arnold de Vries Robbé naar een Leidse textielfabriek meegenomen om hem de schrijnende misstanden met eigen ogen te laten zien, koos een andere aanpak. Een betoog waarin hij de rauwe werkelijkheid in de ziel van de lezer grifte; een emotionele aanklacht om de gegoede burgerij te dwingen de misstanden die zich pal onder hun neus afspeelden onder ogen te zien. En dat lukte. Fabriekskinderen maakte het onmogelijk om nog weg te kijken en speelde daarmee een niet te onderschatten rol in de strijd tegen kinderarbeid. Zijn felheid, zijn bewogenheid en zijn gedrevenheid sloegen aan, en in 1874 — elf jaar na het verschijnen van Fabriekskinderen — werd het Kinderwetje van Van Houten aangenomen.

Details